zaterdag 25 mei 2013

The time is now

Terwijl de nagellak droogt en nog even gauw voordat ik m'n gezicht in de make-up zet, nog even de zenuwen van me afschrijven.

Vanmiddag doe ik mee met de Shimmy Shake, een cross-over buikdansevenement. Het is een soort van talentenjacht, maar daar doe ik het niet zo voor, het ging me er vooral om om het een keer gedaan te hebben. Gewoon een keer in mijn uppie op dat podium te staan en mijn eigen ding te doen. Ik ben geen geweldige danser, maar vind het wel ontzettend leuk om te doen.

Ik weet alleen niet hoe lang ik het nog kan blijven doen en daar kan ik soms best verdrietig om worden. Hoe ik ook mijn best doe, mijn lijf gaat gewoon achteruit en nog best hard ook. Kon ik vorig jaar nog 45 minuten lopen, nu moet ik na 20 minuten al een pauze inlassen. Na het boodschappen doen (wat ik natuurlijk niet redt in 20 minuten), moet ik echt een half uur plat liggen om de pijn weer te laten zakken.

Vandaar ook de muziekkeuze: 'The time is now'. Als ik het wil doen, moet ik het gewoon nu doen. Geen idee wat ik volgend jaar nog kan. Hopelijk kan ik nog een flinke poos meedansen met de groep, al is het maar op de achtergrond. Op zich kan ik het dansen ook wel langer volhouden dan gewoon lopen, dus het is ook weer niet zo heel dramatisch.
Maar voor nu ga ik hier gewoon ontzettend van genieten, het podium is die 3,5 minuut even van mij!


Let's make this moment last

woensdag 1 mei 2013

Leven met pijn: nog even de afsluiter

Als je dit berichtje leest doordat je op de pagina 'Leven met pijn' hebt geklikt, moet je even naar het eerste berichtje gaan, heeeeeeelemaal onderaan deze pagina, tot er geen 'oudere berichten' meer zijn.
Op deze pagina heb ik namelijk alle berichtjes met het label 'Leven met pijn' verzameld. Het boek heb ik aanbevolen gekregen toen ik aan het revalideren was vanwege chronische pijn en de oefeningen die bij het boek horen, heb ik hier beschreven.

Het boek is inmiddels al een tijdje geleden uitgelezen, maar ik had nog een foto beloofd van de tattoo die ik heb laten zetten, dus hier is ie!


Filmpje over Ehlers Danlos



Behalve de hartproblemen die ik (gelukkig!) niet heb, een erg herkenbaar verhaal.


Een tijdje geleden ben ik bij een reumatoloog geweest, omdat ik toch wel een keer een diagnose wilde hebben. Hij kon me vertellen dat ik het hypermobiliteitssyndroom heb en waarschijnlijk Ehlers Danlos syndroom type 3 (hypermobiliteitstype). Om dat laatste echt vast te stellen, ben ik nu ook doorverwezen naar een klinisch geneticus.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...